การเดินทางทำให้เราเรียนรู้ สิ่งหนึ่งที่ได้เรียนรู้ก็คือ เมื่อเราออกสู่โลกกว้าง เราก็เป็นแค่มนุษย์ตัวเล็กๆ ความเป็นคนสำคัญของเราในสถานที่ที่เราเรียน หรือ ทำงาน หรือใช้ชีวิตประจำวัน มันไม่ได้มีความหมายอะไรเลยในโลกกว้าง การยอมรับและอ่อนน้อมต่อเพื่อนร่วมโลกต่างหาก ที่จะทำให้เราอยู่ในโลกกว้างนี้อย่างมีความสุข
พม่าเป็นที่ที่เราได้เจอทั้งคนดี และ คนไม่ดี คนไม่ดีเล่าไปแล้ว ในเรื่องที่เกี่ยวกับ Mandalay วันนี้จะขอเล่าเรื่องเกี่ยวกับคนดีๆที่พม่าให้ฟังบ้างค่ะ
เรื่องที่ประทับใจที่สุดเห็นจะเป็นที่ Pyin Oo Lwin เป็นเมืองเล็กๆ เหนือขึ้นไปจาก Mandalay เราไปที่นั่นสองคืน เราเดินเล่นจากโรงแรม ไปตามซอกซอย ลัดถนนนั้นออกถนนนี้ไปเรื่อยๆ ผังเมืองของพม่าดีมาก วนไปวนมา กลับมาเจอที่เดิมแน่นอน ระหว่างทาง หิวน้ำมากจึงเข้าไปร้านขายของชำเล็กๆของชาวบ้าน ขอน้ำเปล่าหนึ่งขวด ได้น้ำแล้วเปิดกระเป๋าเป้ อ้าวไม่มีกระเป๋าสตางค์ ค้น ค้น ค้น ยังไงก็ไม่เจอ ก็เลยคืนน้ำให้คนขายไป คนขายเป็นผู้หญิงวัยกลางคนชาวพม่า พูดภาษาอังกฤษไม่ได้ เราก็พูดภาษาพม่าไม่ได้ ผู้หญิงพม่าคนนั้นทำในสิ่งที่เราไม่เคยได้จากที่ไหนในชีวิตเลย คือ เธอยื่นน้ำกลับให้เรา พร้อมยิ้มแบบใจดีมากประมาณว่า เอาไปเถอะ เราก็ไม่เอา ไม่ได้ค่ะ ไม่มีเงิน เธอพูดภาษาพม่าอะไรใหญ่ แล้วพยายามยื่นขวดน้ำให้เรา เราก็ตอบกลับเป็นภาษาอังกฤษใหญ่ว่า เราไม่เอา เราไม่มีเงิน พูดกันก็ไม่รู้เรื่อง แต่ด้วยความไม่รู้เรื่องอันนั้น เรารับรู้ได้ถึงน้ำใจมากๆ เค้าคงประมาณว่า เออ กระเป๋าตังค์มันคงหาย น่าสงสาร มาถึงก็ขอเอาน้ำเปล่าแค่ขวดเดียวด้วย ให้ไปเถอะ ในที่สุดเราก็เอาน้ำมา เรารู้คำว่าขอบคุณภาษาพม่า ท่องไว้ตลอดทริป เลยขอบคุณยกใหญ่ พูดอย่างอื่นก็ไม่เป็น เฮ้อ เดินออกมาน้ำตาไหลเลย มันรู้สึกดีมาก น้ำขวดนั้นเป็นน้ำเปล่าที่อร่อยที่สุดตั้งแต่กินน้ำมาเลย
เราก็เดินตรงจากร้านกลับโรงแรม กลับมาถึงโรงแรมเราก็เจอกระเป๋าสตางค์อยู่ในห้อง ก็เลยเดินออกไปใหม่ ไปซื้อขนม เพื่อจะเอากลับไปขอบคุณเค้า กลับไปใหม่ก็ไม่เจอ เจอแต่คนอื่น เราก็พยายามจะสื่อสารกัน เป็นครั้งแรกเลยที่ยกมือ ยกไม้ ยกขาได้ยกไปแล้ว เพื่อที่จะอธิบายว่าเราคือคนที่มาแล้วไม่มีตังค์จ่ายค่าน้ำ เราจะกลับมาจ่ายค่าน้ำและขอบคุณ ฮู้ยกว่าจะรู้เรื่องกัน เหนื่อยมาก แต่ประทับใจ เพราะเหมือนคนที่เฝ้าร้านรอบที่สองนี่ก็รู้ว่ามีคนมาแล้วไม่มีตังค์ ผู้หญิงคนนั้นให้น้ำเรามา เค้าก็เป็นพี่น้องกันน่ะค่ะ ก็กลับมาด้วยความรู้สึกดีมากๆๆๆ ถึงมากที่สุด
การทำดีกับคนแปลกหน้า คงไม่ได้ทำให้เรารวยขึ้น หรือได้โล่ห์รางวัลจากไหน แต่มันทำให้คนที่ได้รับน้ำใจนั้นประทับใจและไม่มีวันลืม เหมือนที่เราเองไม่เคยลืมน้ำใจที่ได้จากผู้หญิงชาวพม่าคนนั้นเลย
